Μυθολογίες Νο2 Δημοσιογραφία και Τέχνη: Τρία ρεπορτάζ και μια εικαστική παρέμβαση

//Μυθολογίες Νο2 Δημοσιογραφία και Τέχνη: Τρία ρεπορτάζ και μια εικαστική παρέμβαση

Μυθολογίες Νο2 Δημοσιογραφία και Τέχνη: Τρία ρεπορτάζ και μια εικαστική παρέμβαση

μυθολογίες cover
Μια σειρά από ζωτικές αναζητήσεις ξεκινά η «Ψυχολογία-Τέχνη» στις 22 Μαΐου με τον εμβληματικό τίτλο Μυθολογίες Νο2. Η πρώτη από μια σειρά συναντήσεων-διαλέξεων αφορά δύο κατεξοχήν χώρους παραγωγής μύθου: τη δημοσιογραφία και την τέχνη.

Ομιλητές:
Γιώργος Σκαμπαρδώνης, δημοσιογράφος – συγγραφέας
Νίκος Ασλανίδης, δημοσιογράφος
Δημήτρης Συμεωνίδης,διοργανωτής φεστιβάλ, διαχειριστής του Thessaloniki Arts and Culture

Παρέμβαση/ σχολιασμός:
Δωροθέα Κοντελετζίδου,ιστορικός της τέχνης και διδάκτωρ της θεωρίας
Πάρης Καπράλος, διευθυντής της Myrό Gallery, δημοσιογράφος, Project Manager του Greek ICT Forum

Συντονισμός project:
Βαλεντίνη Παπαγεωργίου,δημοσιογράφος

Επιμέλεια εικαστικής παρέμβασης:
Έλενα Τονικίδη, ψυχολόγος εικαστικός art-therapist

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

*Εικαστική δράση
Η τέχνη και η δημοσιογραφία αφορούν η μία την άλλη σε μια σχέση αμφίδρομη και ενίοτε συμπληρωματική, όπου η πρώτη είναι το μέσο επικοινωνίας της δεύτερης και αντιστρόφως. Η δημοσιογραφία γράφει για την τέχνη, ασκεί κριτική, κάνει εκπομπές και εκδίδει περιοδικά. Η τέχνη γίνεται εξώφυλλο, ρεπορτάζ, θέμα στις ειδήσεις. Ο μύθος ως κοινός τόπος εντοπίζεται στο σημείο όπου και οι δυο τους είναι εν δυνάμει παραγωγοί μύθου. Πρόκειται για το σημείο όπου τα ΜΜΕ μπορούν να διαμορφώσουν μια “εικόνα”, μια “στάση ζωής” ή ένα “σύμβολο” και η τέχνη με τη σειρά της επιδίδεται στην ανάλογη καλλιτεχνική παραγωγή με διαφορετικά ή ακόμα και με τα ίδια μέσα έκφρασης.

Με κοινό σημείο διασύνδεσης το Διαδίκτυο όπου όλα υπόκεινται σε διαρκή εξέλιξη και μεταβολή η δημοσιογραφία αναπροσαρμόζει τα δεδομένα της- πολλές φορές με την κινδυνολογία της αυτοκατάργησης της να πλανάται – ενώ η τέχνη διευρύνει και ενισχύει την κοινωνική της βάση και είναι προσιτή χωρίς προσχήματα οικονομικά ή ακαδημαϊκά. Τα ψηφιακά μέσα έχουν πρωτεύοντα ρόλο και ο θεατής, ο αναγνώστης, ο ακροατής συνδυάζει όλες αυτές τις ιδιότητες σε μία μπροστά στην οθόνη του Η/Υ για να επιλέξει το μύθο της αρεσκείας του. Εξάλλου, η εξέλιξη –τεχνολογική κυρίως – της επικοινωνίας στον εικοστό αιώνα είναι η δυνατότητα άμεσης αναπαραγωγής και διανομής του μηνύματος σε ήχο, εικόνα, κείμενο σε όλο και πιο σύνθετους συνδυασμούς οπτικοακουστικών μηνυμάτων.

Στο σήμερα που το περιβάλλουν λογής λογής μύθοι, η Ψυχολογία-Τέχνη “θυμάται” εκ νέου τις Μυθολογίες του Ρολάν Μπάρτ: Μια σειρά από δοκίμια που εκδόθηκαν το 1957 στα οποία ο Μπάρτ επέλεξε και ανέλυσε θέματα μέσα από το πρίσμα του μύθου άλλοτε προκαλώντας την προσοχή σε ζητήματα που ως τότε θεωρούνταν λαϊκά ή ακόμα και περιθωριακά, άλλοτε ασκώντας κριτική στον πολιτισμό της κατανάλωσης και της αυτοματοποίησης της καθημερινής ζωής. Μια σύγχρονη και ριζοσπαστική για τα δεδομένα της εποχής ματιά στην παραγωγή μύθου.

Η Ψυχολογία-Τέχνη λοιπόν με τον εμβληματικό τίτλο Μυθολογίες Νο2 επιδίδεται σε μια σειρά από ζωτικές αναζητήσεις. Διερευνά τη μυθολογία που παράγεται καθημερινά και παρεισφρέει στην καθημερινότητα μας μέσα από έναν κύκλο συναντήσεων-διαλέξεων επιχειρώντας να δώσει μια ηχηρή κατάφαση στο σήμερα.

Δείτε το βίντεο της εκδήλωσης

2015-07-21T20:16:18+00:00